• niedz.. gru 4th, 2022

ZZ "PRZERÓBKA"

Przerabiamy zło w dobro! Jako Związek Zawodowy "PRZERÓBKA" jesteśmy organizacją związkową utworzoną przez ludzi dla ludzi. Zajmujemy się sprawami, których nikt się nie podejmuje. Nic o Nas, bez Nas. Nikt z Nas nie wie tyle, ile wiemy razem. Dlatego bądźmy razem, organizujmy się, gdyż osobno jesteśmy słabi, a razem silniesi. Zacznij działać, kiedy inni narzekają. Organizujmy nie zorganizowanych, nie pękajmy kiedy inni się poddają. Dlatego wstąp do nas, i zacznij razem z nami walczyć o to, co powinno być nasze!

KAMPANIA ZZ „PRZERÓBKA”: „NIE DAMY SIĘ – PRAWA ZNAMY”

Byslawluk

lut 14, 2021

Jednoznaczne określenie wieku, który oznacza początek starzenia się organizmu, jest bardzo trudne. Zmieniające się możliwości wykonywania pracy przez człowieka spowodowane są głównie obniżaniem się wydolności i sprawności fizycznej oraz niektórych sprawności psychofizycznych (np. spostrzegawczości, szybkości reakcji, sprawności narządów zmysłów). Zmiany w tych funkcjach obserwuje się już od 45. roku życia. Jednocześnie jednak w tym okresie życia wzrasta częstość występowania wielu chorób, m.in. układów: krążenia, oddychania, mięśniowo-szkieletowego, a także zaburzeń hormonalnych i przemiany materii.

Za umownie przyjętą granicę wieku, wyznaczającą stopniowe obniżanie się wyżej wymienionych zdolności, jest 45 rok życia. Najczęściej jednak, do określenia „starszego pracownika”, używa się pojęcia 50+, co określa pracownika, w wieku 50 lat i więcej. Trzeba pamiętać o tym, że proces starzenia się organizmu przebiega bardzo indywidualnie, stąd trudno jest jednoznacznie określić wiek starszego pracownika.  W myśl Zalecenia nr 162 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącego pracowników w starszym wieku, dokładną definicję starszego pracownika, określają kraje, których zalecenia będą dotyczyły.

W Polsce za umowną granicę wieku, wyznaczającą stopniowe obniżanie się zdolności i sprawności – psychofizycznych praccownika, przyjęto 45. rok życia. Najczęściej jednak „starszego pracownika” określa się jako „50+” (J.Bugajska, T. Makowiec-Dąbrowska T., E. Wągrowska-Koski Zapobieganie wcześniejszej niezdolności do pracy. Założenia merytoryczne. CIOP PIB, Warszawa, 2008).  

Widząc, jak wciąż niemrawo idzie w Polsce realizacja postulatu 14 z 21 POSTULATÓW Z 17 SIERPNIA 1980 r., czyli żądania dotyczącego:

„14. Obniżyć wiek emerytalny dla kobiet do 55 lat, a dla mężczyzn do lat 60 lub przepracowanie w PRL 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn bez względu na wiek”.

TO ROZPOCZYNAMY KAMPANIĘ ZZ „PRZERÓBKA”:

„NIE DAMY SIĘ – PRAWA ZNAMY”

I PUBLIKUJEMY ZALECENIA NR 162 MOP DOTYCZĄCE PRACOWNIKÓW W STARSZYM WIEKU.

 

Dodaj komentarz